We zijn wakker!! Al vanaf 4 uur. 'S ochtends hoor ik je vragen.. Nee. We hebben letterlijk 24 uur geslapen. Ik vroeg nog: 'Moeten we een wekker zetten?'. 'Nee, voor wat?'.
Op de step op zoek naar ontbijt. Verkeer hier is verdacht stil. Auto's hoor je amper. Iedereen rijdt heel netjes. Het nodigt hier niet uit om buiten de lijntjes te rijden of je te gedragen. De vraag: 'Denk je dat dat mag?' Is bij ons vaak voorgekomen. We zijn vandaag heel netjes omgelopen toen we een lintje zagen staan dat we er niet door mochten. Klinkt heel logisch, maar ik wil graag aandikken dat je heel makkelijk om het lint, onder het lint of over het lint kon. Alleen niemand koos voor de illegale route, dus door de groepsdruk liepen wij ook maar om.
Ontbijt was vlees in water. Klinkt goorder dan het was. Beau kan niet met stokjes eten.
We zijn vandaag op het meest bekende punt van Tokyo geweest, de enorme zebrapaden van Shibuya. Per oversteekmoment kunnen er in de spits 2500 mensen oversteken. Bij groenlicht rennen de eerste mensen het pad op om een foto te kunnen maken. Influencers in het wild. Daarna komen de normale touristen filmend over het pad en vervolgens 2400 Japanners blijkbaar.
Nu hebben we echt een eerste indruk van Japan gekregen. Nu we weer normaal uit onze ogen kunnen kijken. Wat hebben we gezien? Kort gezegd allemaal 'weirde shit'.
- Benzine stations waar de handvaten aan het dak hangen, zodat je geholpen moet worden door een medewerker met een stok.
- Japanners houden blijkbaar van gokken, van casino's tot loten, tot blindboxes (een doos die je kan kopen van een bepaald thema om er vervolgens iets willekeurigs van in de doos te hebben), tot arcades met alleen maar gokspelletjes en ontzettend veel grijpmachines waar geen kinderen maar volwassenen achter zitten.
- Winkels in winkels in winkels.
- Op elk product staat een poppetje. Wil je thee kopen? Oké maar dan wel met Hello Kitty op de doos. Wil je een oplader? Ja is goed, er staat wel een smiley op het snoer. Overal staat een cartoon of anime op.
- Mensen zijn heel stil. Ik kan het niet anders uitleggen dan dat. Je staat de hele tijd met 100 mensen in dezelfde vierkante meter een beetje als Koningsdag Amsterdam, maar dan fluisterd iedereen.
- Verkeerspilonnen geven licht!!!
- Japanners zijn over het algemeen erg dun en kleden zich ook dun (kleding die veel recht naar beneden loopt i.p.v. veel ruimte inneemt). Dun en heel wit is de smaak hier, helaas heb ik voor de bruiloft net een zonnebankje gepakt.
- Werknemers in winkels zwaaien naar je, niet een normaal knikje of een kort 'welkom', maar ongemakkelijk lang zwaaien naar je met twee handen. Ook als je dichtbij staat.
- Het meest nutteloze beroep is hier de wegwijzer-meneeer. Bij elke wegafzetting voor werkzaamheden staat er een man voor en achter de afzetting met een lightsaber te zwaaien dat je er niet tegenaan, maar omheen moet rijden. Eerst dacht ik misschien is het nuttiger dan wij kunnen zien, maar later zagen we letterlijk een bord in de vorm van een vent met zo'n zelfde lightsaber, dus ik zie het nut echt niet.
Tot morgen!!
Reactie plaatsen
Reacties