Een datum om nooit te vergeten. Tot nu toe, zoals Beau speechte aan het eind van de avond, 'de mooiste dag van ons leven', maar Japan is nog niet begonnen. Wie weet wat voor dagen we nog gaan meemaken dus laten we zeggen: 'tot nu toe de mooiste dag van ons lezen. Volg onze reis hieronder: Japan 2026.
Voordat we gaan doen we even aan "verwachtingsmanagement". Zo kan iedereen vooraf zijn of haar verwachtingen van de reis of het lezen van deze blog bijstellen. Zo hoeft nog steeds niemand te verwachten dat mijn speling foutloos is. Wel mag je verwachten dat het door mij is geschreven en niet door onze vriend Chat. De verwachtingen voor de reis zelf zijn voor zowel Beau als mijzelf heel anders. Zo heb ik bedacht dat ik een Japanse gezichtsbehandeling wil, wil winkelen in een anime-store en een foto van mezelf wil in de bloemsem. Mijn verwachting heb ik niet al te hoog gelegd, want ik heb helemaal niks maar dan ook niks voor deze trip voorbereid. Ik ben zelf zo druk geweest met de bruiloft dat ik niet verder dacht dan 23 april 2026. Nou bleek het dat 24, 25 en nu vandaag zelfs 27 april ook echt aangebroken zijn dus morgenochtend vliegen we toch echt weg. Beau wil graag een zwaard maken, herten zien, in de bullettrain, naar mount fuji, een illegale straatrace zien en met een Japanner Kickboksen. We gaan meemaken wat gaat lukken.
Weetje nog dat ik het zo leuk vond dat ik 'erbij' hoorde. Hier draagt iedereen, maar echt serieus iedereen.. een knuffeltje of poppetje aan z'n tas. Ik had een heel zacht paarse konijn gekocht voor mijn 'Japanse stijl'. Toen verloor ik haar tijdens de fietsrit naar het pretpark... Blijkbaar kon ze het schudden van de fietstocht al niet aan, dus misschien is het maar beter dat ze niet mee de achtbaan in ging.
Gepropt zaten we in de shuttlebus. Tuurlijk past er nog wel een koffer en een persoon bij. Met z'n alle naar het kleine busstation van Fuji.
Met onze oranje fietsen zijn we naar een pretpark gegaan. Niet zomaar een pretpark, maar naar Fuji-Q Highland. Het pretpark wat bekend staat om de grote hoeveelheid achtbanen.
EINDELIJK gunt het internet me toegang tot m'n eigen blog. Zeer hinderlijke connectie hier. Online wordt er opgeschept dat Japan zo'n goede wifi overal heeft, maar valt zwaar tegen.
Vandaag was een reisdag. Alles duurde langer dan bedacht, maar we zijn aangekomen in Fuji. We wilden met de bullettrain, maar om een ticket te verkrijgen moesten we dit keer in een loket wachten tot we aan de beurt waren.
Allereerst hoor ik nu officieel bij de locals, want ik heb ook een knuffel aan m'n tasje. Het is een paars konijn.
Vandaag hebben we (niet schrikken) ons verveeld. Dit is de eerste dag dat we meerdere keren dachten oké en nu. Daar kunnen we dus uit concluderen dat we hier in Okayama iets te lang zijn.
Vanochtend hebben we ons prachtige hotel achtergelaten.. check-out was 10 ipv 11, beetje matig. Ik vind het echt vreemd eigenlijk dat de meeste hotels incheck hebben om 3 en uitchecken om 11 dan heb je het hotel niet eens 24 uur, een dag.
We werden wakker op hetzelfde eiland als waar we gisteren gingen slapen. Wel zo fijn.
We gingen vanochtend met een bootje. We varen naar Miyajima. Op de boot leerde we over een ander eiland met een of andere legende. De legende zegt dat er een man was met een zoon. De zoon was altijd heel dwars. Als de vader iets zei, deed de zoon precies het tegenovergestelde.
Snel uitchecken. We hebben om 11:00 een afspraak bij de kapper. Beide knippen en kleuren!!! De afspraak duurde in totaal 3 uur.
Woensdag is wasdag dus ook hier in Japan. Na het ontbijt gingen we weer op pad met een wat onduidelijke missie. Wat gingen we vandaag eens doen?
Maak jouw eigen website met JouwWeb