Tokyo - in de regen

Er is te veel te doen in Tokyo en we hebben te weinig tijd. Vroeg opgestaan hadden we onze dag volgepland!! Open de gordijnen en regen... niet het soort regen wat eruit ziet alsof het over een kwartiertje over gaat. Wel het soort regen wat eruitziet als je 1 stap buiten zet je gedouched hebt. 

Met onze parapluutjes op stap gingen we naar ons ontbijtje: spek, eieren en pannenkoeken. Half 9 start ook hier de basisschool voor de kinderen en ze hebben allemaal schoolpakjes met dezelfde stomme schoenen aan. 

Tijd om het park te verkennen. Schijnt heel mooi te zijn, maar als het regent is het voornamelijk blubber en bomen. Toch was het de moeite waard, want daar hebben we eigen eetstokjes gekozen en laten ingraveren. Gedetailleerd in het goud staan onze namen zowel in abc-taal als in het Ching Chong's. 

Snel door naar de kickboks winkel, waar Beau graag heen wilde! Door een vage steeg met een vage lift, 5 verdiepingen omhoog, raar boogje door en in een miniscule winkel hoorden we als eerste geluid een Nederlands gezin die een karatepak aan het passen waren. Ik zeg het je, ons volk is echt altijd overal te vinden. Helaas had deze Japanse vechtwinkel wel gewoon Europese prijzen, dus terug naar de metro. 

Ik wilde graag een Japanse gezichtsbehandeling, want hier schijnt de beauty industrie echt heel goed te zijn. Ook zijn er hier andere regels voor producten, waardoor ze gedwongen natuurlijker zijn. "Glass skin" is hier de beauty-standaard. Hiermee wordt bedoeld een hele witte huid zonder vlekjes of oneffenheden. Wit heb ik al, nou de rest nog. Vooraf aan de behandeling moest ik een lange lijst met vragen invullen. Een van die vragen was wat ik tijdens de behandeling absoluut niet wilde: naalden. Gelukkig had ik dat aangegeven. De behandelaar benoemde het direct dat ze dan een bepaalde stap zou overslaan. Gelukkig voor mij hadden ze in plaats van naalden nu dezelfde behandeling met lasers???? 

Anderhalf uur later zag ik eruit als vooral een glimmende versie van mezelf, maar ik had wel lekker geslapen op die tafel, want ze hadden warmte dekens. 

Met een glimmend hoofd gingen we naar het Samurai museum, waar we nogal logisch leerden over voornamelijk Samurai's. Leuk feitje: Jullie kennen vast allemaal wel 'hij rent als een/je lijkt op een Kamikaze'. Vrij vertaald betekend het Goddelijke wind of wind God. Het komt uit de oorlog tussen Mongolië en Japan. De mongolen vielen de Japanners aan tijdens een moment in het jaar waarop er veel windstoten zijn op zee. Hierdoor zijn een hoop schepen vooraf aan de strijd al vergaan, waardoor de Japanners de strijd wonnen. Zoals een stelletje Mongolen deden ze dit ze en jaar later nogmaals... exact tijdens hetzelfde moment in het jaar en exact hetzelfde gebeurden nogmaals. Vandaar 'Kamikaze' God had de Japanners met wind gered. 

God was hierbij niet de Christelijke God, want Christenen werden in die tijd in Japan vermoord, aangezien de Emperor (symbolische leider) graag zelf vereerd wilde worden.

In Tokyo lopen de mensen aan de linkerkant van de straat. Niet alleen omdat dit handig is voor het verkeer (de auto's rijden ook links), maar ook vanwege de Samurai's. Samurai's dragen hun zwaarden (ze hebben er twee) links, zodat ze ze snel met rechts kunnen pakken. Linkshandige samurai's bestonden niet, ben je links? Dat is jouw probleem. De zwaarden (katana die lange) waren heilig, dus alleen de samurai zelf mocht zijn eigen zwaard aanraken. Als je rechts loopt is er kans dat je dus tegen het zwaard van de samurai aanloopt, dan werd vermoord. Twee samurai's die tegen elkaars zwaarden aanliepen was dus een onhandig gevecht want dat betekende tenminste 1 samurai minder vanwege een klein misverstand. Vandaar dat we nu met z'n alle in Tokyo links lopen naar de metro en Beau en ik droegen onze paraplu's nu links. 

Beide eindigde we in de finale van het sterwerpen. Helaas werd de spanning van de strijd tussen ons te groot waardoor we beide niet wonnen. 

Akihabara was waar wij de dag eindigde. DE plek van de anime. Meiden verkleed in cosplay, winkels met oneindig veel anime figuren. 90% is voor ons niet bekend, dus dan sta je daar maar. Overal weer gokmachines en van die automaten met balletjes erin. Veel streetfood geprobeerd ook hier. 

Nu zitten we in de bulletttrain onderweg naar Kyoto.