Okayama - Don Quijote

Vandaag hebben we (niet schrikken) ons verveeld. Dit is de eerste dag dat we meerdere keren dachten oké en nu. Daar kunnen we dus uit concluderen dat we hier in Okayama iets te lang zijn. 

We zijn nu vanaf Tokio naar Kyoto naar Osaka gegaan en nu Okayama allemaal steden en het ging van gigantisch naar gemiddeld naar groot naar klein. Daartussen hadden we nog het eiland en de hertenplek, maar dat waren geen steden, dus dan doe je andere dingen.

Vanochtend hebben we heel lang uitgeslapen dat was even lekker. Daarna zijn we met de bus naar de grootse Don Quijoto gegaan uit Okayama. Don Quijoto is de winkelketen die jullie al meerdere keren op de foto's hebben gezien. De winkel met 8/9 verdiepingen en alles is heel krap en ze hebben er zegmaar alles en veel troep. Dus allerlei soort snacks en eten, een soort Etos en Kruidvat in een, een speelgoed winkel, een doorverkoop van dure tassen en sieraden en ga zo maar door. 

Als je echt niks weet kan je altijd naar deze winkel en dat is wat we gingen doen. We moesten voor het eerst met de bus. Wel een uitdaging, want bij bussen is niks Engels. We moesten echt op de gok dat de Japanse tekens van Google maps overeenkwamen met de tekens op de bus. We kwamen in een veel meer afgelegen gebied. Hadden we niet verwacht want meestal is de Don (wij mogen Don zeggen, want we zijn al 10x binnen geweest) in een toeristisch gebied. 

Het assortiment van deze Don was ook een stuk normaler. Beau heeft sokken gekocht en ik heb bh's ingeslagen. We zagen bij deze Don ook do-it-yourself-piercings-kits, dat was wel vreemd. Ik ben ook al de hele trip op zoek naar een leuk telefoonhoesje, maar NERGENS hebben ze voor iPhone 15 pro Max. Niemand hier heeft blijkbaar een Max. Ze hebben nog eerder hoestjes voor de 12 dan voor een Max. 

Buiten stond onze favoriete machine weer. De ijsjes automaat. Echt goede ijsjes zitten daar in!! We waren blij. We waren minder blij toen we erachter kwamen dat de bus pas over een uur ging en dat het 45 min lopen was vanaf waar we stonden, dus we gingen maar lopen. Meestal is dat niet zo vervelend, maar ik ben wit en de zon scheen hard dus na 45 min was ik wel krokant gebakken. 

Tijdens onze wandeling kwamen we langs een basisschool die net uit was. Dit zorgde voor een groep kinderen die ons echt aanstaarde. Misschien was het het feit dat wij zomerse kleding aan hadden terwijl de locals 47 lagen hadden en een parasol tegen zonnestralen. Misschien kwam het door onze haarkleuren of iets anders. De kinderen keken niet alleen maar staarden. Zegmaar, we lopen al langs je maar kijken dan nog 3x achterom terug-staarden. Geen idee, maar het was wel grappig. 

We zijn op Pokemon jacht gegaan voor onze beste vrienden. Mees wil een bepaalde kaart en Stefan een bepaald character. Blijkbaar hebben ze ons geen simpele gegeven, want tot nu toe hebben we ze beide nog niet gevonden. Maarja... deze stad is kleiner en dus minder keus. In Tokio gaan we hiermee verder. 

Tegenover ons hotel zit een enorm winkelcentrum. We zijn een beetje winkelmoe, maar verder kan je hier niet zoveel. Ik heb een mini knuffeltje gekocht die je aan je tas moet hangen, zodat ik er ook bij hoor. Het was 2,50 dus dat kon ik nog wel leien. Daarna hebben we kip met rijst besteld. 

Aan het eind van de dag wilde Beau nog even langs een sport winkel met de hoop dat er kickboksspullen waren. Ja, die waren er! Alleen voor kinderen... dus verslagen terug naar het hotel. 

's avonds hebben we gegoogled voor ons leven. Er blijkt hier dus alleen een park, een kasteel en winkels te zijn. Voor morgen hebben we nu bedacht: ontbijt bij de 7/11, ik ga m'n nagels doen, er is een 'round 1' met spellen en 's avonds gaan we of naar een concert of naar de film. 

tot morgen!