Vandaag was een reisdag. Alles duurde langer dan bedacht, maar we zijn aangekomen in Fuji. We wilden met de bullettrain, maar om een ticket te verkrijgen moesten we dit keer in een loket wachten tot we aan de beurt waren. Dit duurde heel lang, want net als met afrekenen gaat alles hier heel mindful, respectvol en met aandacht maar dat betekend ook gewoon LANGZAAM! Dus als je trein binnen 20 minuten vertrekt is het wel spannend. Onze trip is gezegend dus natuurlijk hadden we de trein gered.
Dat bleek na die hele treinrit van een paar uur maar goed ook. Toen we aankwamen bij de aansluitende busrit, bleek de bus vol en de tickets voor de bus erna al uitverkocht. Twee uur moesten we wachten tot de een na laatste bus. Als we dus onze trein hadden gemist was die aansluiting wel heel spannend geworden.
In het plaatsje Mishima (bijna Misha), hebben we even lang geluncht om de tijd te doden. We kregen in dit restaurant een soort knopje om aan te geven dat we wilden bestellen. We kwamen er al snel achter dat dit knopje gewoon een KEIHARDE bel was door het hele restaurant, dus iedereen kon horen dat je wilde bestellen. Misschien stond het ook op de bel, maargoed wij kunnen geen Japans lezen.
Omdat ik vandaag niet alleen wilde schrijven over een saaie busrit waarin ik in slaap viel en Beau avatar zat te kijken, heb ik ook nog wat gefotografeerd.
Geniet hieronder maar even van mijn tot nu toe put-deksel-verzameling. Na een tijdje viel het mij op dat de putdeksels hier vaak versierd en ingekleurd zijn, vandaar dat ik op een gegeven moment foto's ben gaan verzamelen.
Verder hebben we na onze hele reis een wandeling gemaakt door echt 'normale' wijken. Dus woonwijken. Wat vooral opvallend was, was dat veel woonhuizen echt japannerige voortuinen hebben. Ik kan het niet uitleggen dat moet je zien. Ik denk dat het ligt aan de bonsai-uitziende bomen, stapstenen en vaak combinaties van bepaalde planten en materialen van deuren die het zo'n Japanse uitstraling geven. Het is ook wel logisch we staan ook in Japan.
Ten slotte heb ik nog geen een keer de schattige auto's van hier genoemd. De taxi's lijken echt uit 1990 en de 'normale' auto's hebben hier een hele platte neus, waardoor ze er echt mega schattig uitzien. Totaal anders dan wat wij hebben rondrijden.
We zijn aangekomen in ons hotel in Fuji, met uitzicht op de berg. Morgen gaan we alles verkennen, vanavond zijn we lekker uiteten gegaan.
Wagyu stond op het menu dus Beau was enthousiast. Ik was ook meteen enthousiast, want de plek was een restaurant waar je je schoenen binnen uit moest. De tafels zaten in de grond, waardoor je soort van op vloerhoogte moest zitten op kussentjes. Aan tafel had iedereen z'n eigen grillplaatje. We hebben allerlei verschillende stukjes van dezelfde koe geprobeerd. Wat mij betreft bepaald gewoon de saus de smaak, maar misschien ben ik dan heel lomp tegenover mensen die wel van eten weten. Over lomp gesproken.. de tafels naast ons waren niet heel 'Japans rustig'. Die stomme 'buitenlanders' naast ons waren keihard aan het bellen en facetimen aan tafel. Dat is toch niet normaal.
Ondanks dat was het een super leuke ervaring. Als toetje nog een ijsje gehaald bij de Mart. Beau ging toen even over z'n nek, want dat bleek een goor ijsje.
Slaaplekker.
Reactie plaatsen
Reacties