We hadden geen plan vandaag en dit was Jana's laatste dag. Eerst maar ons bekende goedkope ontbijtje en daarna op pad. Nog geen 100 meter van ons hotel was een paadje in de bosjes. Dan maar beginnen met een wandeling?
Dit bleek een heuze wandeling te gaan worden, want we kwamen in een ster-vormig park uit. Een ontzettend groot ster-vormig park waar je maar een paar uitgangen hebt, dus als je eenmaal aan het wandelen bent dan blijf je maar gaan. Middenin de ster stond een prachtige kerk in het water. Verder liepen we opeens een oude militaire basis binnen die dus ook verstopt zat in deze ster. De ster was een ontwerp van een oude-militaire basis. Door zijn vorm konden de soldaten beter de haven erachter verdedigen. Vandaar dat er ook niet veel in en uitgangen van het park waren.
Op een bankje zaten we in de wind van de schaduw te kijken naar alle mensen die volledig de regels van het park verbraken. We lazen bij binnenkomst van het park een hele set regels zoals; niet fietsen, geen honden, raak de kanonnen niet aan en niet vissen. Fietsers, honden, kanonnenrakers en een jongen met een hengel, we hebben het allemaal voorbij zien komen.
Zittend op het bankje konden we de vele tours tellen. Zo stopte er een groepje recht voor onze neus en konden we meegenieten van het verhaal wat de gids vertelde:
Ergens lang geleden was er een koning van Denemarken en hij regeerde over het land. Het land was toen een volledige monarchie. Deze koning was niet helemaal honderd en nogal schizofreen. Ze dachten dat hij mentaal een kind was. Hij gaf alleen aandacht aan zijn huisdier de aap. Dit was natuurlijk een probleem voor de voortgang van het koningshuis dus werd de koning uitgehuwelijkt aan een Engelse prinses die op dat moment nog maar 15 was. Toen ze 17 was werd ze gebracht naar Denenmarken en kon ze haar kwijlende aap lieverhebbende man ontmoeten. Het was geen liefde op het eerste gezicht, maar ze ging er het beste van maken. Langs de beste doktoren met hem was haar idee! Zo kwamen ze in Duitsland terecht bij een of andere hoog aangeschreven dokter. De gekke koning vond de dokter helemaal leuk en kreeg een band met hem tijdens de onderzoeken. De dokter zag zijn kans en heeft tijdens zijn tijd in Denenmarken wel 1500 wetten en regels door kunnen voeren met toestemming van de koning om het land meer richting een democratie te krijgen. In die twee jaar dat de dokter dit voor elkaar kreeg, was de prinses ook nogal op de dokter gesteld. Zo kwamen er twee kinderen van de prinses en (naar vermoeden) van de dokter. Uiteindelijk is de dokter helaas in stukjes gehakt nadat het land erachter kwam dat hij zijn macht misbruikte. Is de prinses onttroond en zijn de wetten terug gedraaid. Wel werd de zoon van de prinses en de dokter de nieuwe koning, omdat er geen bewijs was van ontucht. Vervolgens zijn er in die 80 jaar die erna kwamen bijna alle 1500 wetten ALSNOG weer ingevoerd, want het volk was nu gewend geraakt aan een fijner manier van leven en wilde dat wel weer.
Op het park konden we nog even in een kerkje kijken. Vervolgens zijn we met de metro gegaan. Even winkelen en even naar een gedeelte van de stad wat we nog niet hadden gezien. Het was er nogal 'hip' en industrial en graffiti achtig. Je kan jezelf afvragen of het expres armoedig eruit ziet voor de vibes of dat het gewoon armoedig was. Wij vonden het een minder gedeelte van de stad.
Metro weer in en terug, we gingen Jana uitzwaaien. Haar tripje zit er alweer op. Zij gaat morgen op turnkamp.
Oma en ik waren vanavond van plan naar een pizzeria te gaan, maar dat is even anders gegaan. We kwamen bij pizzeria 'Mario' aan, maar dat bleek eigenlijk meer een snackbar... niet helemaal wat we in gedachten hadden. Verderop in de straat waren voornamelijk Deense restaurants. Nogal logisch in Kopenhagen, maar toch. We kozen er maar eentje. Het concept bij dat restaurant was een proef-concept. We kregen eten van de chef zonder enig idee wat het ging zijn. Het kleine restaurant was MEGA DRUK. Rijen mensen stonden buiten toen wij binnen zaten. We waren toch wel blij dat we ja hadden gezegd op de enige vrije tafel die ze nog hadden. Deze stond in de etalage met hoge krukken, maar nadat we onszelf in de stoel propten hadden we HEERLUJK gegeten.
Even een extra vernoeming naar de tiramisu die we beide binnen 0,1 seconde op hadden.
Oma en ik staan verder gelijk. Beide hebben we een potje Qwixx gewonnen.
Reactie plaatsen
Reacties