Jana en ik zaten in de trein richting Schiphol. Ondertussen wist iedereen van de familie al dat zij ook mee ging op de trip, behalve oma. Haar zouden we verassen op het vliegveld en zo gebeurde het. Vermomd met hoedje en zonnebril stond Jana verdekt opgesteld toen ik oma opving op Schiphol. Ze vroeg of er nog een plekje was om mee te gaan en oma was beduusd maar vooral heel blij. We gingen officieel met z'n drieën.
Geen rijen. We konden in een keer soepel door op Schiphol en achter de douane. Geen duur eten. We hadden broodjes gezond meegekregen van mama voor tijdens de rit. Voor zo'n goed belegd broodje leg je op Schiphol al vrij snel een kleine hypotheek neer, dus hier waren we wel erg blij mee.
Ik hou niet van vliegen, sterker nog ik heb er een hekel aan, maar zoals vele lezers weten weerhoudt het me niet. Toch bedenk ik altijd voor het opstijgen of ik een hekel aan mezelf heb aangezien ik mezelf steeds deze angst aan doe. Ik weet dat het 'een van de meest veilige vervoersmiddelen is', hoef je mij niet te vertellen, maar pech is toch sneller dodelijk ookal is de kans kleiner. Ik krijg het niet rationeel duidelijk dat vliegen niet eng is, dus dan maar een paar uur angst, wantja ik wil toch gaan.
De vlucht was kort en soepel. De jongen naast ons begon steeds een praatje tegen oma, maar toen hij aangaf dat hij zijn tijd besteedde aan protesteren vroeg oma 'of hij zijn leven niet beter anders kon inzetten'. Daarna viel het gesprek stil. Ik seinde nog een beetje een soort van 'sorry', want we wisten niet waar hij voor of tegen protesteerde, maar de jongen zei gelukkig: 'ik ben wel wat gewend'. We waren geland en ik kon opgelucht keihard klappen.
Voor het eerst in mijn leven liep ik recht op zo'n luxe bordje af in de handen van zo'n man in pak met daarop 'Romy Zimmermann'. De man in pak nam onze koffer over en escorteerde ons naar een luxe taxibus. Meestal sta ik zwetend en moe te zoeken naar een metro, maar aan zo'n aankomst kan ik wel wennen. Voor de deur van ons hotel werden we afgezet.
Na de luxe aankomst en een soepele incheck zijn we ons bedje ingegaan. Morgen is onze eerste echte dag hier maar nu kunnen we nog even genieten van de chocoladetaart die mama ook nog had meegegeven!!
Reactie plaatsen
Reacties